ارسال پاسخ

۱۱ آذر ۱۳۹۵

ippfa.ir

ذخیره اطلاعات در پلیمری مصنوعی

پژوهشگران برای نخستین بار موفق به ضبط یک کد باینری در یک پلیمر مصنوعی شدند. تیم پژوهشی این پروژه از مؤسسه چارلز سادرون استراسبورگ، با توجه به ساختار DNA در حفظ مقدار بسیار زیادی از اطلاعات ژنتیکی، یک پیام چند بیتی را بر روی یک پلیمر مصنوعی ایجاد کرده و خواندند.

به گزارش روابط عمومی انجمن صنفی تولیدکنندگان لوله و اتصالات پلی اتیلن به نقل از مجله علمی ایران، پژوهشگران در گذشته، قادر به استفاده از ساختارهای مولکولی برای تولید یک کد باینری بوده‌اند. قابل توجه است کهDNA انسان با ۳٫۴ میلیارد جفت پایه، می‌تواند مقدار زیادی از اطلاعات را در فضایی بسیار کوچک ذخیره کند.

 

محدودیت‌های  DNA، دانشمندان را پرانگیزه‌تر از قبل ساخت که برروی تولید نوعی پلیمر مصنوعی که ارزان‌تر، نرم‌تر، قابل‌انعطاف‌تر و توانایی ذخیره و نگه‌داری اطلاعات باینری را داشته باشد، تمرکز کنند. در این طرح، پژوهشگران سعی برآن داشتند که به‌جای استفاده از چهار پایگاه نیتروژنیDNA، از سه مونومر استفاده کنند. دو مورد از این مونومرها نشانگر اعداد ۰ و ۱ کد باینری هستند که می‌توانند در طول ترکیب به یکدیگر تبدیل نیز شوند. مونومر نیتروکسید سوم نیز به‌منظور تسهیل در نوشتن و خواندن دنباله‌رمزی و اطلاعات، بین بیت‌ها قرار داده می‌شود.

پیام‌های باینری کوتاه به‌صورت دستی ساخته می‌شوند. مونومرها یکی پس از دیگری در یک زنجیره در حال رشد قرار خواهند گرفت. این امر چیزی در حدود یک روز به طول می‌انجامد که اگر این فرایند به صورت خودکار صورت گیرد، سریع‌تر انجام می‌‌شود. رمزگشایی در این طرح، توسط عملیات توالی انجام می‌گردد؛ توالی روشی است که برای چندین دهه در رمزگشایی DNA استفاده می‌شد. درنتیجه طیف‌سنجی جرمی برای کشف اطلاعات کمتر از پنج دقیقه طول می‌کشد.

نظرات

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد